Zo heb ik het ook met dagvoorzitten en gespreksleiding. Hoewel ik ijverig en overtuigd mijn rechtenstudie afrondde, ben ik inmiddels van mening dat communicatie het belangrijkste is van alles. In contact blijven, uitwisselen, nieuwsgierig zijn en vooral luisteren. Vooroordelen en vastgeroest denken tarten. Op ieder niveau, overal. Zelf ben ik geen heilige op dat vlak, o nee verre van, maar in mijn werk ga ik tot het uiterste om meningen serieus te nemen en verbindingen tussen mensen te leggen.

Wat dat betreft altijd fascinerend als wereldleiders elkaar ontmoeten en ondanks taal-, cultuur- en belangenverschillen met elkaar verder moeten komen. Hoe zou het er precies aan toe gaan achter de schermen? Hoe praten ze met elkaar en vooral, wie leidt zo'n gesprek? De openbare verbale aanvaring tussen de Turkse premier Erdogan en de Israëlische president Peres tijdens de economische top in Davos gaf een zeldzame kijk in de keuken en geeft te denken. Maar wat is erger, geen communicatie of ruzie? Ergst is het eerste, want zonder contact kun je het helemaal wel schudden. Dus kom bij elkaar, ga praten, wissel uit, overtuig en schreeuw elkaar desnoods de huid vol! Het wordt alleen maar erger als je het niet doet.